Zemrimi eshte informacion, jo instruksion
Zemrimi eshte nje nga emocioet ma te dobishme qe ke. Te tregon se dicka eshte shkelur. Nje kufi u kalua. Nje vlere u perbuz. Nje nevoje u injorua. Problemi nuk eshte zemrimi. Problemi eshte cfare ben me te.
Zemrimi si informacion tinglon keshtu: "Jam i/e zemruar sepse koha ime u perbuz. Me duhet me vendos nje kufi per perpikmeri."
Zemrimi si instruksion tinglon keshtu: "Jam i/e zemruar. Me duhet me ba kete njeri ta ndije aq keq sa po ndihem une tash."
I pari con ne qartesi. I dyti con ne shkaterrim. Emocioni eshte i njejti. Pergjigja eshte gjithe ndryshimi.
Shumices se njerezve kurre nuk u mesua ta perdorin zemrimin ne menyre konstruktive. U mesuan ta shtypnin ("Mos u zemro"), te veprojne sipas tij ("Jepu ate qe e meritojne"), ose ta frikesoheshin ("Zemrimi eshte i rrezikshem"). Asnjera nga keto mundesi nuk con diku te mire.
Kur zemrimi do te thote qe te duhet nje kufi
Nese e njejta situate vazhdon me te zemru, ajo nuk eshte problem humori. Eshte problem kufiri. Zemrimi yt po tregon direkt ne vijen qe vazhdon me u kalu.
Shenjet qe zemrimi yt po kerkon nje kufi:
- I njejti njeri ose situate te aktivizon ne menyre te pereseritur.
- Ndihesh me inat por kurre nuk e ke thene qarte kufirin tend.
- Je i/e zemruar me dikend per dicka qe kurre nuk i ke thene qe nuk ishte ne rregull.
- Zemrimi shuhet perkohesisht por gjithmone kthehet.
Biseda e kufiut: "Kur [sjellje specifike ndodh], ndihem [emocion specifik]. Ajo qe me duhet per te ardhmen eshte [kerkes specifike]. Nese ajo nuk ndryshon, une do te [pasoje specifike]."
Kjo nuk eshte agresion. Eshte qartesi. Dhe shumicen e kohes, sapo kufiri vendoset dhe mbahet, zemrimi shkrihet sepse shkelja ka ndaluar.
Kur zemrimi do te thote qe duhet me iku
Jo cdo situate meriton nje lufte. Disa meritojne nje dalje. Te dish ndryshimin te kursen vite energji te humbur.
Ik kur:
- E ke thene kufirin qarte, shume here, dhe akoma po shkulet.
- Personi tjeter ka treguar qe nuk deshiron ose nuk mundet me ndryshu.
- Situata kerkon qe te braktisesh vlerat e tua per me marre pjese.
- Zemrimi yt nuk eshte per ate qe ndodhi por per ate qe behesh kur rri.
- Lufta do te kustonte ma shume sesa vlen marredhenia.
Me iku nuk eshte dobesi. Eshte kufiri perfundimtar. Thote: "Te kam thene cfare me duhet. Nuk mundesh ose nuk deshiron me e dhu. Keshtu qe po largohem per me mbroje ate qe ka rendesi ma shume, qe eshte integriteti im."
Ikjet ma te veshtira nuk jane ato ku dikush te ka trajtue tmersisht. Ato jane te dukshme. Ikjet ma te veshtira jane ato ku dikush te ka trajtue mjaftueshem mire qe te bej me pyet nese largimi eshte i justifikuar. Eshte.
Si ta perdoresh zemrimin pa e le te te perdore ty
Qellimi nuk eshte me e eliminue zemrimin. Eshte me e ba te punoje per ty ne vend se kunder teje.
Hapi 1: Ndjeje plotesisht. Mos e shtyp, mos e justifiko, dhe mos vepro sipas zemrimit menjehere. Leje te ekzistoje ne trupin tend. Ku e ndjen? Gjoks? Nofull? Grushte? Me e pranue e zvoglon kontrollin e tij mbi ty.
Hapi 2: Beje pyetjen. "Cili kufi u kalua? Cila vlere u shkel?" Zemrimi gjithmone tregon ne dicka specifike. Gjeje.
Hapi 3: Vendos per pergjigjen. A eshte kjo bisede kufiri apo dalje? A duhet me fol apo me iku? Te dyja jane te vlefshme. Asnjera nuk duhet me ndodh ne nxehtesine e emocionit.
Hapi 4: Vepro nga parimi, jo nga dhimbja. Prit derisa intensiteti te bie nen 6 nga 10. Pastaj vepro. Nje kufi i vendosur ne qetesi eshte dhjete here ma efektiv se ai i vendosur ne terbim. Terbimi fton mbrojtje. Qetesia fton respekt.
Zemrimi yt eshte aleat. Po mundohet me mbroje dicka qe e vlereson. Nderoje mesazhin. Kontrollo menyren e dorezimit. Ky eshte ndryshimi midis dikujt qe e perdor zemrimin me urtesi dhe dikujt qe zemrimi e perdor.