Pse jo eshte fjala ma e rendesishme qe e ke
"Jo" nuk eshte refuzim i personit tjeter. Eshte mbrojtje e vetes. Pa te, nuk ke kufij, nuk ke prioritete, dhe nuk ke kapacitet per gjerat qe vertete kane rendesi.
Njerezit qe nuk mundne me thane jo nuk kane ma shume dashni. Kane ma shume inat. Sepse cdo po qe nuk e kane mendu behet nje borxh qe ne heshtje e mbajne llogarine.
Cka mbron jo ne te vertete:
- Kohen tende. I vetmi resurs qe nuk mundesh me e kthy mbrapsht.
- Energjine tende. E kufizuar dhe e panegociueshme.
- Integriteti yt. Me thane po kur mendon jo eshte genjeshtere, dhe e ndien ne trup per cdo here.
- Marredheniet e tua. Kufijet e sinqerte krijojne besim. Pajtueshmerine me inat e shkateron.
Njerezit qe kane rendesi do ta respektojne jo-ne tende. Njerezit qe nuk e respektojne jane pikersisht arsyeja pse duhet me e thane.
Nga vjen faji
Faji per te thane jo pothuajse kurre nuk eshte per situaten aktuale. Eshte per nje histori te vjeter qe sistemi yt nervor e ka msu.
Nese me thane jo si femije ka nenkuptue ndeshkim, terheqje te dashnise, ose me u quajt egoist, truri yt e ka koduar "jo" si te rrezikshme. Tash, si i rritun, fjala e nxit te njejtin sistem alarmi, edhe kur rreziku eshte objektivisht i ulet.
Faji nuk eshte deshmi qe ke ba dicka gabim. Eshte deshmi qe po ban dicka te panjoftun. Truri yt nuk mundet me e dallu mes te rrezikshmes dhe te ndryshmes. Te dyja i shenjon me te njejtin ndjenje.
Rikonceptoje fajin:
- "Ndihem fajtor" nuk don me thane "Kam ba dicka te keqe."
- "Ndihem fajtor" don me thane "Po thyej nje rregull te vjeter qe nuk vlen ma."
- Rregulli ishte: mbaji te gjith te lumtun ose do te braktisesh.
- E verteta eshte: nuk mundesh me i mbajtne te gjith te lumtun, dhe njerezit e duhun nuk do te largohen sepse ke kufij.
Skenare qe funksionojne
Nuk i detyrohesh askujt nje shpjegim te gjate per jo-ne tende. Por me pas nje kornize ndihmon kur vjen momenti dhe programimi yt i vjeter provon me te anashkalu.
Jo e paster: "Jo, nuk mundem me e ba ate." Pike. Pa arsyetim. Pa falje. Kjo eshte versioni ma i veshtire dhe ma i fuqishem.
Jo ridrejtuese: "Nuk mundem me ndihmu me ate, por ja cka mundem me ba." Kjo funksionon ne ambiente profesionale ku ruajtja e marredhenies ka rendesi.
Jo e sinqerte: "Do te doja, por nuk kam kapacitet tash dhe nuk dua me u angazhu per dicka qe nuk mundem me e ba mire." Kjo eshte bujare dhe e vertete.
Jo e vonuar: "Me lejo me mendu per kete dhe te kthehem." Perdore kete kur ke nevoje per kohe me kontrollu a do te ishte po-ja jote e vertete ose refleksive. Pastaj vertete kthehu me nje pergjigje te vertete.
Cka kurre nuk funksionon: "Me fal, thjesht, nuk eshte qe nuk dua, thjesht, ndoshta nese gjerat do te ishin ndryshe, mundsha ndoshta..." Kjo nuk eshte jo. Kjo eshte ftese per ta me shty ma fort. Behu i qarte. Behu i shkurter. Kryeje.
Me e mbajtne jo-ne kur shtyjne kundra
Me thane jo eshte nje aftesi. Me e mbajtne kur dikush shton kundra eshte tjeter. Ketu shumica e njerezve bien.
Prite shtytjen. Njerezit qe jane msu me marr po nga ti nuk do ta pranojne jo-ne me hir heren e pare. Do te bejne faj. Do te negociojne. Do te sillen sikur jane te lenduar. Kjo nuk eshte deshmi qe ke pas gabim. Eshte deshmi qe dinamika po ndryshon.
Teknika e diskut te thyme: Perseriste jo-ne tende me te njejtin ton te qete pa eskalue ose pa shtu informacion te ri. "E kuptoj qe eshte e rendesishme per ty. Nuk jam ne gjendje me e ba." Shtyjne perseri. "Te ndegjon. Pergjigja ime eshte e njejta." Tri perseritje zakonisht mjaftojne.
Mos shpjego teper. Sa ma shume arsye jep, aq ma shume municione kane per me argumetu. "Nuk mundem per shkak te X." "Por X nuk eshte aq i rendesishem." Tash po negocion. Mbaje te thjesht. "Nuk me konvenon" eshte fjali e plote.
Tolero parehatsine e tyre. Zhgenjimi i tyre eshte i tyre per me e ndi. Ti nuk je pergjegjes me e menaxhu. Momenti qe provon me e zbute reagimin e tyre, je mbrapsht ne lakin e kenaqjes se te tjereve. Leri te jene te zhgenjyer. Do te mbijetojne. Edhe ti.